Danny Haak | Stage in Japan, 日本の見習い期間

In mijn berichtjes altijd veel geklaag over de beperkte Engelse capaciteiten van de Japanners; dus tijd om dat eens even toe te lichten met wat voorbeelden. Overigens ben ik van mening dat zij net zoveel reden tot klagen hebben over mijn slechte Japans, maar daar is helaas weinig aan te veranderen (of ik moet hier nog twee jaar blijven, wat ik toch niet van plan ben).

De grappen die opgaan in Nederland over Chinezen (’Nummel 65′), gelden ook voor Japanners, maar om dat uit te kunnen leggen eerst wat meer over de basis van de klanken. Het Japans is opgebouwd uit iets meer dan honderd klanken (ka-ki-ku-ke-ko, sa-shi-su-se-so, etc.). Bijna alle klanken uit het Nederlands zijn ‘na te bouwen’ met Japanse klanken, en ondanks dat het dan wat gammel klinkt, is het verstaanbaar. Neem als voorbeeld de Chinees op de hoek, daar geldt hetzelfde voor. Het enige probleem is dat de ‘la-li-lu-le-lo’-serie niet bestaat. Omdat de ‘ra-ri-ru-re-ro’-serie toch al niet zo rollend wordt uitgesproken, worden die klanken gebruikt voor de klanken met een ‘l’ erin. Hetgeen uiteraard de nodige verwarring in het Engels gaat opleveren…

Hiqh quarity world car sales: newcar & usedcar

Mooi jewery! (fout meerdere keren gezien, in diverse variaties)

De klanken terzijde, zijn er nog veel meer dingen waardoor Engels zo moeilijk is voor Japanners (en Japans voor westerlingen). Het Japans kent namelijk geen meervouden in werkwoordsvormen, en qua vervoegingen van werkwoorden is er alleen bevestigend/ontkennend en verleden tijd/tegenwoordige tijd. Dus ‘pas perfect tense’ is dan niet echt een logisch verhaal… Dit soort dingen is dan nog wel overkomelijk met veel stampen, en dat gebeurt ook wel op scholen; alleen is het leren van Engels is slechts gericht op luisteren, schrijven en lezen. Dit in combinatie met het feit dat de Japanner in het dagelijks leven gewoon weinig Engels zal spreken - zorgt ervoor dat de baas van mijn afdeling prima in het Engels kan mailen, papers kan schrijven, etc. - maar mij amper kan vragen wat ik het afgelopen weekend gedaan hebt (daarover later meer ;)).

Een ander probleem is dat er totaal geen overlap is tussen de Japanse woorden en elke andere westerse taal. Als je Nederlands kan, beschik je automatisch over de helft van de Franse, Duitse, Engelse, … woordenschat. Of je kan dingen eenvoudig afleiden (blijf dan altijd weer denken hoe mijn Duitse leraar op de middelbare school - die met die bril met elastiekjes - het woord Zug bleef uitleggen, insidersgrap). Voor mij is er ook nog het nadeel dat een Japans woord gemiddeld veel langer is dan een westers woord, en geschreven is in Kanji, maar dat ter zijde.

Politie doos

Kijk uit voor stelers! (mm, kan enigzins in het Nederlands, in het Engels echt niet)

Stof zit er ongetwijfeld in, maar trash can was een betere vertaling geweest...

De derde categorie hilarisch Engels ontstaat omdat Engels cool is. In Japan is alles wat westers is gaaf, veel modellen in reclame’s zien er zo westers mogelijk uit, elk dorp heeft een Luis Vuitton en Prada winkel (zelfs een paar van mijn collega’s lopen met Prada tasjes, haha, enorme vrouwen) en in grote steden zijn er meer Starbucksen en McDonald’s dan Sushi-restaurants. Resultaat is dat veel bedrijven natuurlijk een Engelse naam willen, of tenminste een Engelstalige slogan. In combinatie met gebrekkig Engels levert dat mooie resultaten op.

‘Dramatic Communication’, voor al uw betrouwbare communicatieoplossingen!

Diegene die dit in drie woorden begrijpelijk kan maken, krijgt een taart!

Uhm? Tja? En?

De mooiste dingen blijven natuurlijk de babelfish vertalingen. Topuitvinding! De volgende tekst uit het bad van vanmiddag (tattoos zijn verboden in alle Japanse baden, de Japanse maffia heeft deze altijd, en elke mogelijke affiniteit met de maffia wordt vermeden) - niet in een paleis dus:

In de gym waar ik altijd ga klimmen hangt ook nog een mooi bordje “No nakedness climbing”. Je mag daar niet met ontbloot bovenlijf klimmen… Toppertje is de aanprijzing van het Capsule Hotel in Nanba (waar ik laatst overnacht heb):

Everyone who wants to work and play fully comes here.
Working hard and enjoying your leisure time as much as you want,
and yet you will not feel tired the next morning. This is a hotel for such energetic businessmen.

Spelfoutje…

Deze week weer druk aan het nerden geweest, weinig updates daarin die niet onder de disclaimer vallen :). Vandaag een bezoekje gebracht aan de Osaka Spa World: een Japans badenparadijs, verdeeld over meerdere verdiepingen - gescheiden man en vrouw (baden gebeurt naakt, behalve in het ‘normale’ bad) - en op de bovenste verdieping een ‘normaal’ zwembad, met ultrahippe glijbanen (een beetje als in Duinrell). Deze maand mochten de mannen in het Europese gedeelte (en de vrouwen in het Aziatische). De verschillen zijn minimaal, en alleen in de aankleding. De aankleding in het mannengedeelte zou niet misstaan in de oude Griekse en Romeinse baden - veel marmeren (of plastic) standbeelden, mooie visjes, etc. Qua baden was er variatie in de temperatuur, de diepte, de aankleding en de kruiden (je voelt je net een theezakje na een kwartiertje Rozemarijn). En de Finse sauna was er ook! Zelfs met TV, je zal je toch maar vervelen…

Elke verdieping had ook weer meerdere restaurantjes en cafétjes (met een warm voetenbad onder je tafeltje). Mooi blijft ook dat je in principe niets mee hoeft te nemen: handdoeken, shampoo, zwembroek, badjas, gel, borstels, etc.: alles is beschikbaar. Ook een wonderlijke ervaring bij zo’n zwembad met meerdere verdiepingen is om een keer naakt in een lift te staan - alles kan in Japan.

Enfin, ben weer totaal ontspannen, en weer klaar voor een weekje nerden!