Danny Haak | Stage in Japan, 日本の見習い期間

Afgelopen weekend zou ik verblijd worden met bezoek uit Nederland. Roland en Epco deden onderweg naar Nieuw-Zeeland Osaka aan; een mooie gelegenheid voor een korte tour en wat biertjes, ware het niet dat de KLM besloot dat de vlucht niet doorging, en ze pas zondagavond (in plaats van ochtend) arriveerden in Osaka. In combinatie met mijn burgerbestaan was het niet meer mogelijk te meeten, helaasch!

Gelukkig had ik ook al afgesproken om koffie te gaan drinken met een Australische kerel die ik een paar weken terug in de Starbucks had ontmoet. Hij runt hier met een aantal anderen een Christelijke kerk in Osaka - is weer eens wat anders dan Engelse les geven (wat de meeste buitenlanders in Japan doen). Nu leek me die kerk in eerste instantie een mission:impossible, in de zin dat Japanners geloof anders zien dan in de rest van de wereld: ze hebben er sowieso twee (over paar weekjes meer uitleg), en het is eerder onderdeel van de cultuur, dan een echt geloof. Weinig zieltjes te winnen dus. Het bleek echter dat hij ook aan een ander soort Christendom doet dan in Europa: veel vrijer en met de nadruk op goed zijn voor anderen en verantwoordelijk handelen; totaal anders dan de vaak bekrompen visie van de kerk in Nederland (voorbeelden genoeg tegenwoordig met de CU en het CDA in het kabinet) - en ook de rest van Europa. Er was dus prima mee te praten - en ook gezellig; dus we gaan nog wel een keer afspreken.

Verder was het plan om nog een keer wat plaatjes te schieten van de omgeving (ook op veler verzoek), dus zaterdagmiddag heb ik de fiets gepakt, en een flink rondje hier in de buurt gefietst. Om de titel te verklaren: de semi-overbevolking van Japan heeft er toegeleid dat de hoeveelheid benodigde infrastructuur, woonruimte en rijst enorm is. Rijst, omdat Japanners weigeren geïmporteerde rijst te eten. Afgelopen weken zijn er wat Japanners overleden, omdat ze vergiftigd Chinees eten hadden gegeten: grote rel hier, maar dat terzijde. Daarnaast gaat de verdeling voor gelden voor infrastructuur op basis van oppervlakte van prefecturen (provincies) en niet op basis van inwoneraantal. Dit leidt er toe dat zelfs de meest afgelegen gebieden en prachtige infrastructuur hebben (in de zin van bereikbaarheid) - maar ook dat elk riviertje verbetonniseerd is, en dat bergwanden gestut zijn met - je raad het al - beton.

Dit alles leidt er toe dat alle land in Japan dat geen berg of zee is, is verdeeld tussen beton, rijstvelden en tempels. En wat verdwaalde bomen. Grappige effecten zijn dan dat je bv. in Osaka midden tussen de betonnen hoogbouw een honderden jaren oud tempeltje ziet staan. Of dat er midden in een stad opeens een rijstveld ligt. Any case; het gebrek aan ruimte is enorm: gelukkig (of om andere redenen weer niet) is de bevolking langzaam aan het afnemen, en misschien blijft de natuur die er nu nog wel is bestaan…

Een aantal plaatjes, met commentaar…

Moestuintje en rijst aan de rand van het dorp hier

Nieuwe snelweg - vanaf de berg zie je die hier overal bovenuit steken, sinds hij volkomen op palen gebouwd is, ook door het ‘platteland’.

Verbetonniseerd riviertje

Nieuwbouwwijk. Je kan hier je stukje land kopen en daar een Ikea huis in elkaar laten puzzelen. De speeltuin is al af :).

De ultieme boemeltrein die hier het platteland doorkruist. Gebouwd - volgens mij - in de jaren 70, maar still going strong. Ik heb deze unit nog nooit op een kapot lampje, bordje, deur of wat dan ook kunnen betrappen. Daarnaast glimt hij altijd. Typisch staaltje Japanse betrouwbaarheid.

Zelfs de mannetjes op de mededelingborden buigen (is een animatie… )

Aan de doorgaande weg zie je veel van dit soort ’strips’ met Love Hotels en Pachinko (Japans flipperen; enorm populair). Het eerste hotel hier heet ‘Bora Bora’; mijn inbeeldingsvermogen bij het uiterlijk en deze naam zegt dat je dan sex moet hebben in een Afghaanse grot… De andere hotels hebben weer totaal andere thema’s, zoals Mexico, woestijn, etc. Check ook de typische Japanse auto: wit (hebben ze echt een voorliefde voor) en vierkant (net als de rest van veel design dingen hier; lekker lelijk).

Pimp-my-vrachtwagen. Dit is één ding; ik heb veel extremere exemplaren gezien… De vuilniswagen op het werk hier is het hoogtepunt, maar kan daar helaas geen foto’s van maken.

Zoals het vooroordeel zegt, zijn de Japanners gek van knalkleuren. Dit Love Hotel bevestigd dat maar weer even… Ook op stations zijn dingen gerust in het paars, roze of knalgroen geverfd…

Meer plaatjes in het fotoalbum!

Komend weekend ga ik samen met Jeroen de Vries naar Tokio: de stad verder verkennen, biertjes drinken en stappen in de foute-alleen-buitenlanders-komen-hier stapwijk Roppongi. Maar eerst nog drie daagjes code debuggen… Vooruitgang is er zeker, de code werkt bijna volledig in simulatie… nu nog in hardware!